Pebrerong Kay Ganda

Sa wakas, matapos ang apat na buwang paghihintay, lumabas na din ang aking iqama (residence permit).  Agad akong nag print ng request for leave out na matagal ng nakasave sa pc ko at noong araw din na yun ay na aprubahan din ng Director namin ang aking kahilingan. Kinabukasan ay nakuha ko na ang aking housing allowance.

Pagdating ng Huwebes (Feb 7) ay lumipat na agad ako sa bahay na nirerentahan ko simula pa noong December 16 pagkatapos noon ay nagpasama agad ako kina Rey, Ramon at Joel sa pamimili ng mga gamit. Sa Batha ko nabili ang aking microwave oven at sa Lulu naman ang ref, aircon, washing machine at rice cooker. Ang naiuwi ko lang sa bahay ay microwave at rice cooker dahil yun lang ang pwede sa kotse ni Ramon, ang iba ay Sunday pa ang delivery.

Mga gamit ko sa bahay.

Pebrero 9, iskedyul ng check up ng misis ko, hindi na sya pinauwi kasi malapit na daw syang manganak, excited na ako na may halong kaba. Makikita ko na din ang pangalawa naming anak. Bandang 4 pm sa KSA (9pm sa Pinas) ng isilang si Vladimir Dragon Slayer. Sobrang saya ko na naman, katulad ng saya noong ipinanganak ang panganay namin na si Iminips. Salamat sa Diyos at ligtas na nakapanganak ang asawa ko khit nagbuhol na ang pusod ng anak namin.  Ito ang pinaka highlight ng Pebrero ko, ang pagsilang ng aming bunso.

Sweets for my baby boy (from Patisserie Jareer)

Napakabait din ng panganay naming dahil sa kagustuhan nya na makita agad ang kanyang kapatid ay hindi sya sumama sa camping nila sa school. Nakakabilib dahil kahit bata pa sya ay alam na nya kung paano mahalin ang kanyang kapatid. Little acts na matutuwa ka talaga.

Dahil hindi ko agad nakita si Vladimir Dragon Slayer ay excited na naman ako na makita sya kahit sa larawan man lang. Buti at ng post agad sa FB ang kapatid ng asawa ko. Inabangan ko din ang muling pagcha chat namin ng aking pamilya, mahirap pag nasa malayo pero kelangang tiisin para sa kinabukasan nila.

Nang dumating ang oras na nakapag chat na kami, sobrang saya ko na naman. Siguro ahit painumin ako ng pinakamaasim na suka ay hindi mawawala ang mga ngiting namumutawi sa aking mga labi (anlalim hehehe).

Video call sa FB (ayown ako sa gilid na taas)

Kahit medyo lumakas ako ngayon sa prepaid load, sulit na sulit naman dahil lahat ng ito ay para sa mga mahal ko sa buhay. Konting tiis, masarap pa din ang buhay kahit malayo sa pamilya. Sana pag uwi ko sa Pinas ay hindi umiyak si Vladimir Dragon Slayer kapag dinala ko. Siguro naman hindi sya matatakot sa akin kasi madalas ko sya kinakausap sa skype o sa chat sa FB kahit hindi pa nya ako naiintindihan.

Thank you God for all the blessings.